หายไปนานเกือบ 1 เดือนที่ไม่ได้แวะเข้ามาใน exteen  

ทั้งบ้านตัวเองและเพื่อนๆ คงสบายดีกันทู้กคน 

ต้าเองไปทำไรมามั่งเนี่ย นึกๆดูก่อนนะคะ 

ถึงเพื่อนๆไม่อยากรู้ แต่ต้าอยากโม้อ่ะ 

คิดซะว่าต้ากะลังปรับตัวกลับสู่สภาพเดิมนะจ๊ะ  

---

Week แรก

กลับบ้านที่นครปฐมวันที่ 3 เช้า  เพื่อไปทำบุญวันเกิดคุณแม่ล่วงหน้าวันที่ 4

เย็นๆพาเจ้าหมามุ่ย(น้องชายบลูด๊อกซ์)วิ่งเล่นหน้าบ้าน

โดยที่ไม่ได้ใส่แว่นตา หรือ คอนแทคเลนส์เหมือนปกติ

เลยทำให้วิ่งสะดุดบล็อคตัวหนอนตรงทางเดินในสนาม ผลออกมาคือ

กระดูกหัวเข่าร้าว  ปวดบวมอักเสบอยู่นาน

หมอบอกว่าต้องใช้เวลาให้มันประสานเอง จิ๊บๆ

แต่ก้อนะ รู้ตัวเลยว่า โก๊ะไม่เปลี่ยน

กลับมากรุงเทพฯวันที่ 5 เตรียมงานบูธเนคเทคที่ไบเทค บางนา 

งานสัปดาห์วิทยาศาสตร์ 08-22/08/08

---

 

Week ที่ 2

วันที่ 9-10 ขับรถแบบเกียร์มือแทนเท้าไปขอนแก่น

จัด event push น้ำดื่มผลไม้น้องชบา ที่มีพี่มาลีเป็นพี่สาว

กลับกรุงเทพฯมาดึกๆ

 

วันที่ 11-12 งานวันแม่ที่ Central พระราม3 วันนั้นสวมวิญญาณนางงามในบางเวลา

แต่บางวินาที แม่มดก้อเข้าร่าง เพราะเด็กๆงอแงๆ

 

วันที่ 14 ช่วงบ่ายน้องสาว(ตัวดี)รับปริญญา(โท)ที่ธรรมศาสตร์ 

ช่วงเช้าไปถ่ายรูป -- วุ่นวายสับสนกะผู้คนที่มามากมายพอดู

ซื้อรองเท้าที่แฝงความหมายว่าต่อจากนี้ไปให้เดินด้วยตัวเองซะทีได้แล้วนะ

ให้น้องสาวเป็นของขวัญ

เหมือนจะสุข   แต่ก้อมาเซ็ง

ตรงที่กระเป๋าเล็กข้างหน้าไม่ได้รูดซิปตอนเก็บมือถือ เลยหายซะ

ลำบากแม่  ที่ใจดีสงสารต้ากัดฟันซื้อให้ต้าใช้ใหม่

เลยไม่กล้าเอาเครื่องแพงๆ -- ขอบคุณแม่จ๋ามากมาย

( รูปงานอยู่ในเครื่องน้องสาวเลยไมได้เอารูปมาอวดนะจ๊ะ)

----

 

Week ที่ 3

ตะลอนจัดงาน เคลียร์งานคงค้าง คิดงานไว้ล่วงหน้า

เพราะ Week หน้ามีแปลนใหญ่ที่ตั้งใจทำ

---

Week สุดท้าย

เช้าวันที่ 22 พ่อกะแม่ไปส่งที่วัดป่าที่นครปฐมเพื่อ บวชsheพราหมณ์ 7 วัน (22-29)

2 วันแรกงุ่นง่านๆน่าดู ไม่ชินกะการปล่อยวาง ชินกะการวิ่งๆตะลอนๆ

พอมาอยู่นิ่งๆ ขัดใจชอบกล  แต่พอพ้นไปวันที่ 3 ได้ก้อเข้าที่แล้ว

ตัดขาดจากโลกภายนอก ไม่เอาโน๊ตบุ๊ค+กล้องถ่ายรูปไป

กะปล่อยวาง พักสมอง ให้มากที่สุด

ฝากงานไว้ ใครมีไรให้ทิ้งเมล์ เอาแต่เงินติดตัวไป1พันบาท

ปิดมือถือทิ้งไว้ในกระเป๋า มีมาเปิดวันที่28แว๊บๆเพื่อส่งsms

ได้นั่งสมาธิ ฟังสนทนาธรรม ทำกิจกรรมช่วยที่วัด

ได้ขออโหสิกรรมให้ทุกคนทุกสิ่งที่เคยล่วงเกิน ทั้งกาย วาจา ใจ

เผื่อว่า หลังจากนี้ไปจะๆไม่มีมากเรื่องอีกแล้ว

กลับบ้าน + กลับกรุงเทพฯ ด้วยความอิ่มอกอิ่มใจ ที่สุดๆๆๆๆ

------

ถือว่าเป็นช่วงเวลาที่พิเศษมากที่สุดครั้งนึงในชีวิต

ไม่เคยได้อยู่นิ่งๆ ปล่อยสมองโล่งๆแบบนี้นานมากแล้ว

คิดไม่ผิดเลยที่เลือกพักผ่อนจากงานด้วยวิธีนี้

สบายกายสบายใจก่าที่จะไปเที่ยวๆๆๆ -- เย๊อออเลย

 

-----

วันนี้ก้อตั้งใจจะไปแว๊บๆแถวทำเนียบรัฐบาลเพราะไม่ไกลจากห้อง

ไปง่ายพอๆกะที่เคยเดินไปชมที่สะพานมัฆวานฯ ใกล้ๆแค่นี้

แต่พอได้ยินข่าวแล้ว เปลี่ยนใจไม่ไปดีก่า

นั่งคิดงานที่จะต้องเริ่มคิดเริ่มทำทันทีเมื่อถึงวันจันทร์

ดีกะตะเองที่ซู๊ดดดด

แล้วจะเริ่มมาอัพเรื่อยๆเหมือนเช่นเคยจ้า

----

ให้ทุกคนสุขๆยิ้มๆกะตัวเองและคนรอบข้างนะค๊า --- อย่าเครียดๆ